Nöral terapinin yerel bir anestezik olan kokainin Pavlov ve Sigmund Freud tarafından tedaviye kazandırılması ile başlamıştır. 1906 yılında Alman Cerrah G.Speiss, yara iyileşmesinin, novocaine’in bölgesel enjeksiyonu ile, büyük oranda düzeldiğini gösterdi.

1925 yılında ünlü Fransız cerrah Leriche, iyileşmeyen kol ağrılı hastasının tedavisi için  novacaine ile ilk gangliyon stellat blokajını yaptı. Novacain enjeksiyonunu kansız bıçak olarak nitelendirdi.

Günümüzde gangliyon blokları boyun, omuz, kol, bacak ve bel ağrılarının tedavisinde kullanılmaktadır. İntravenöz lidokain kanser ağrısı da dahil olmak üzere ,uzun süren bedensel ağrı tedavisinde kullanılmaktadır.

Modern Nöral Terapi 1925 yılında novocaine’in Ferdinand Huneke tarafından kazara damar içine yapılması ile, dayanılmaz hale gelmiş olan kronik migren baş ağrılarının tamamen düzelmesinin yorumlanması sonucu başlamıştır. O güne kadar prokainin damar içi  uygulamalarında ölümler ve felçler olacağına  inanılırdı. Ancak F.Hunekenin bu dalgınlığı ile prokainin İ.V.  olarak kullanılabilirliği kanıtlanmıştır.

 

3 yıllık bir çalışma sonrası 1928 yılında Dr. Ferdinand ve Dr. Walter Huneke, eklem araştırmaları ile ilgili bir yazılarını “Anesteziklerin Bilinmeyen Uzak Etkileri” başlığı altında yayınlamışlardır ve bu rastlantısal bulgularını bir tedavi metodu olarak geliştirmişlerdir.

Bu Çalışma ile bizim bugün Nöralterapi diye bildiğimiz tedavinin doğuşu olmuştur.

Facebook IconYouTube Icon